Jelle Heisen, fysiotherapeut van de Nederlandse damesploeg, heeft rond wedstrijden en trainingen van Oranje een groot aantal jonge meiden ‘onder de duim’. De oud-atleet, werkzaam in Utrecht, voelt zich prettig in die rol. ,,Het bevalt goed, het klikt goed met die meiden. Al maakt het in mijn werk niets uit of ik met mannen of vrouwen te doen heb. Alleen merk je wel een andere groepsdynamiek. Ze reageren op een andere manier, een man zal directer reageren, bij een vrouw ligt dat toch anders, dat is wel interessant om te volgen.’’

Heisen was erbij tijdens het WK in Brazilië. ,,Dat is hard werken geblazen. Je maakt dan constant een inschatting wat de hoogste prioriteit heeft. Een speelster met een blessure gaat altijd voor. Ik ben gelukkig redelijk flexibel, want vastigheden zijn moeilijk te plannen. Iedereen heeft ook een eigen voorkeur, de één wil liever de spieren los laten masseren, de ander weer minder.’’

Bovendien is de fysiotherapeut vaak een klankbord voor de speelsters. ,,Je hebt ook te maken met een rol als vertrouwenspersoon. Als ze eenmaal op die tafel liggen, leggen ze wel zaken bij mij neer. Zaken die ze liever niet met de coach of de medespeelsters delen.’’

Zelf komt Heisen uit een individuele sport, hij was op nationaal niveau een verdienstelijke 400-meterloper. ,,Atleten zijn vooral op zichzelf gefocust, ze kijken naar wat voor hen het beste is. Een teamsporter daarentegen denkt in het belang van de groep, die willen zichzelf nog wel eens aan de kant zetten. Daardoor gaan ze soms over grenzen heen, niet toegeven dat ze een pijntje hebben. Handbal is een fysieke sport, de speelsters kunnen wel tegen een stootje.’’